Blogs
Wekelijks een reflectie op de actualiteit
Blogs
Iedere week reflecteert één van onze collega's op de actualiteit — vanuit leiderschap, onderstroom en systemisch perspectief.
Thema: Politiek · toon alle blogs
Regeren is snoeien
Ik ken ze allebei. Roel Bekker en Mark Frequin, oud-collega’s uit de jaren dat ik zelf in het openbaar bestuur werkte. Twee mannen die Den Haag van binnenuit kennen zoals weinigen en die er nooit cynisch over zijn geworden. Dat laatste is een prestatie op zich. Vorige week liepen ze over het Lange Voorhout, voor een gesprek met Binnenlands Bestuur, en deden ze een voorstel dat mij uit het hart gegrepen is. Wilt u een kleinere overheid? Prima. Maar maak dan eerst eens minder beleid.
Lees verder →De Mos: terugkeer in een oude bedding?
"Zo waarlijk helpe mij God almachtig".**Op 16 juli legde Richard de Mos in Den Haag opnieuw de eed af als wethouder. Over zijn plek in de zaal zei hij dat de stoel nog warm was.**Een prettige zin. Ook een onmogelijke. Die stoel was zeven jaar lang van iemand anders.
Lees verder →Een verliezer van Downing Street met meer lef dan de winnaar
In het najaar van 2022 richtte een Britse krant een webcam op een krop sla. De inzet was simpel. Zou het premierschap van Liz Truss het einde van deze sla halen? Dat haalde het niet. Na een dag of vijftig was Truss weg. De sla stond er nog fris bij. Sindsdien is het een grap met een bittere kern. Groot-Brittannië verslindt zijn leiders. Zeven regeringshoofden in tien jaar. Een guillotine met een draaideur.
Lees verder →Beschaving begint waar het vuurwerk ophoudt
Er is een oud Nederlands ritueel dat ongeveer zo gaat. Een gemeente kondigt opvang aan voor mensen die gevlucht zijn. Een deel van de buurt schrikt. Politici zeggen dat ze de zorgen begrijpen. Talkshows vragen of Den Haag wel luistert. Op sociale media wordt het woord ‘draagvlak’ opgewarmd tot het kookpunt. En ergens in de avond vliegt er zwaar vuurwerk richting een gebouw waar mensen slapen die net dachten veilig te zijn.
Lees verder →Het net is vol. En nu?
Het nieuws van deze week is technisch, maar de vraag die eronder ligt is oeroud. Vanaf 1 juli 2026 komen ook gewone huishoudens en kleine bedrijven op de wachtlijst voor een stroomaansluiting. Niet omdat ze iets verkeerd deden. Maar omdat het net vol is. Wie een warmtepomp wil, een laadpaal, een zwaardere aansluiting... moet wachten. Misschien jaren. Ruim 14.000 grootverbruikers staan al in de rij. Nu schuiven kleinverbruikers aan. Dit is geen storing. Het is een structuur die zijn eigen grenzen heeft bereikt.
Lees verder →Het systeem is niet stuk. Het doet precies wat we het vragen.
Er is een mail gestuurd in Maastricht. Een gemeentesecretaris schreef aan het college dat het anders moest. Vlak daarna was hij weg. In Twenterand hadden onderzoekers het over "duiken, wegkijken en vluchtgedrag." In Houten over een "veelkoppig monster." Bij meerdere ministeries over angstculturen die tot in de directiekamers voelbaar waren. En dan denk je: hoe kan dit toch steeds weer gebeuren? Korte adem-antwoord: het lag aan de mensen. Verkeerde burgemeester, lastige wethouder, niet-passende secretaris, een minister die "nu eenmaal zo is." Probleem opgelost. Nieuwe namen op het organogram. Volgende casus... Maar dat klopt niet. En diep van binnen weten we dat ook.
Lees verder →Leiderschap zonder bijenkoningin
Soms komt een spiegel uit een onverwachte hoek. Eerder publiceerden wij op onze website een artikel over wat organisaties kunnen leren van ecosystemen en zwermen. Deze week werd ik geïnspireerd door een stuk van Rens Bod (NRC) over de Bij en door zijn collega Tom-Jan Meeus die verkent hoe een minderheidscoalitie een verandering vraagt in omgaan met conflicten. Wat leert ons dit over leiderschap, ook in andere organisaties dan de politiek?
Lees verder →Minderheid met lef: wat Jetten, Bontenbal en Yeşilgöz ons leren over coalitiekunst
Ze presenteren een akkoord zónder rekensom die optelt tot 76. In plaats daarvan kiezen drie gezichten voor een leerreis in het volle licht: telkens opnieuw meerderheden vinden, met tegenstanders als tijdelijke bondgenoten. Dat is politiek als topsport én als ontwikkeltraject. De vraag is niet alleen of het lukt, maar wat het van hun karakter vraagt én wat wij als leiders hiervan kunnen leren.
Lees verder →De rauwe macht van gewenning
Soms is het meest alarmerende niet wat er gebeurt, maar hoe snel het gewoon wordt. Hoe groter de schending, hoe kleiner onze woorden. We praten over dreiging alsof het een meningsverschil is, over geweld alsof het strategische een zet is en over ontregeling alsof het bij het seizoen hoort. Dat is geen domheid. Het is zelfbescherming. Echter, wat het zenuwstelsel dempt, betaalt de cultuur later terug. En precies daar, in die stille afvlakking, wordt leiderschap ineens een morele discipline.
Lees verder →